Zure hutsunearen errefuxiatu

Ezkutaketan jolasten, harrapatzen uzten ginen,

gauak irentsita, bakoitzaren txokoa ezagututa,

puntuz jositako zauri zaharrak zartatzen uzten genituen:

Aurreko muxua hurrengoan urtuta, gure hatsa,

kotxean behar genuen gortina bakarra.

Besoetan bilduta, mundutik desagertuta,

Oraina ere hil egiten zen, denbora zu zinen.

Eta denbora horretan, mingain artean,

geroz eta gustorago jolasten nuen goxoki bilakatzen bukatu zenuen.

Etengabe berreraikitako esaldien solasak amaierarik ez zuela pentsatzen genuen,

Eta orain, zuloan nabil, bertatik ezin ihes, habia eginda,

Zure hutsunean errefuxiatuta.

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Aldatu )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Aldatu )

Connecting to %s